Klokslag 8u vertrekken we richting de bollen, een iconische rit op de kalender. Aangevoerd door onze routinier Luc Van Vlierberghe met als compagnon Frank Maes, evenals ook een gerespecteerde routinier. We rijden langs het geboerte richting Temse Brug en zetten via de Weert, Branst, Sint-amands tot in Opdorp waar er door onvoorziene omstandigheden onze koers moesten wijzigen. Een plaatselijke markt gooit roet in het eten van de alaise sfeer in het peloton. De volgende quotes vielen als vliegen zoals "Naar waar ist?!", "Is er gene gpx?!, "goh weer ene dat niet verkent heeft...", "STOPPEEN!!". Maar de quotes worden snel de kop ingedrukt door een licht ontvlambaar kopman met de woorden "Doe het dan zelf!" Waarna hij het initiatief neemt en het peloton terug op de juiste weg begeleid zonder GPS maar pure vakkennis van de wegen op en rond zijn tourtocht.
Dichter bij Brussel worden we meer gewaar van de glooiing in het terrein. Sommige hun hartslag gaat hier duidelijk de hoogte in of ligt dit aan de hydratatie strategie van de dag/nacht ervoor? Ongeacht dit raadsel rijden we door Meise waar het vrije stuk begint. Gianni opent de debatten (*zonder gravel fiets) en wordt al snel gevolgt door Tom, Jelle en enkel andere die het voelen kriebelen op het glooiend terrein. Met een tussentijdse rood verkeerslicht op het vrij stuk komt alles even terug samen na een demarrage van Jelle. Met het licht op groen speelt hetzelfde scenario zich af met een duidelijke winnaar. Op het kruispunt wordt het volledige peloton herening en zetten we de rit voort.
Daar zijn de bollen! Met het mooie weer en de temperatuur die stilaan de ochtend kilte overwint blinken de bollen als geen ander. De iconische bollen blijft toch iets speciaal. Met een welgekomen koekje en een drankje die Luc voorzien heeft genieten we even van het rustmoment in de schaduw. Na de ploeg foto zetten we onze rit verder met een nieuwe companion. Werner Bolsens vervangt Frank van zijn plichten. Zo wordt het vat met routiniers verder opengetrokken.
Deze keer zonder veel tralala wordt de rit in een rechte lijn getrokken naar de finish! Altans dat was het verwachtingspatroon. Temse Brug is de spelbreker in het verhaal. Door het ingedomelde tempo was er miscommunicatie met de volgwagen. Het was zoals wachten op de bus aan het zwembad van Temse. 10 minuten om elkaar wat steken te geven en mensen op hun paard te zetten blijkt meer dan voldoende.
Via het Gelaag en Rupelmonde centrum werken we het slot af van de rit die eindigt bij ons Sonja waar onze Sportief Directeur met smaak zijn tripel'ke kan drinken dat hij verdient!
Maar vooral veel dank voor de rit en versnappering aan de kopman van dienst: Luc Van Vlierberghe en zijn compagnons Frank en Werner
Geschreven, Jelle Vervliet
