Renovatierit

BBC – Renovatierit 21/06/2026
Afgelopen zondag stond de BBC-renovatierit op het programma, vakkundig in elkaar gestoken door Geoff en Nico. En dat mag gezegd: het werd er eentje met alles erop en eraan. Volgens de officiële cijfers klokten we af op 93,32 km, 218 hoogtemeters en een gemiddelde van 31,2 km/u. Voor een renovatierit werd er dus duidelijk niet veel afgebroken, behalve misschien hier en daar wat verzuring in de benen.
Vanuit Kruibeke ging het al snel richting Temsebrug, Bornem, Branst, Lippelo en Buggenhout. Onderweg kregen we een mooie mix van rustige wegen, herkenbare stroken en enkele segmenten met namen die weinig uitleg nodig hebben, zoals “Gaan met die banaan”. Daar moet je dus gewoon gaan.
Maar het moet gezegd: er zaten echt prachtige stukken tussen. Mooie natuur, veel groen en opvallend veel schaduw. Ideaal gekozen dus voor een zomerse rit. Onderweg passeerden we wel regelmatig collega-fietsers, waardoor het tempo vanzelf scherp bleef. Je voelde dat meteen in de groep: even rechter op de fiets, de benen rondhouden en zorgen dat de BBC-kleuren met waardigheid voorbij kwamen.
In Buggenhout reden we voorbij de plaats waar de treinramp met het schoolbusje gebeurde. De bloemen en knuffels langs de weg zorgden voor een ingetogen moment. Terecht ook. Soms word je onderweg even stil, zelfs tijdens een rit die verder vooral in het teken staat van fietsen, plezier en kameraadschap.
Over de hele rit zaten er ook drie vrije stukken in, waar de tornado’s van de Blue Boys zich nog eens goed konden uitleven. Johan, Gianni, Stefan, Tom en nog een paar andere blauwe projectielen gingen daar stevig tekeer. De rest kon ik eerlijk gezegd niet meer herkennen van zo ver… uhum.
Bij DAF in Dendermonde werd er professioneel bijgetankt. Geen diesel, geen AdBlue, maar gewoon fris water in de drinkbussen. Meer moet dat soms niet zijn om een peloton weer op gang te trekken.
Daarna volgde het serieuzere werk richting Hamme, Tielrode en omstreken. De Burggravestraat diende zich aan als eerste venijnige klant. De reporter van dienst liet zich daar uiteraard moedwillig afzakken. Niet omdat het pijn deed, maar puur om journalistieke redenen: van achteruit heb je nu eenmaal het beste overzicht over het peloton. Iedereen ging vlot naar boven - denk ik - waarna de reporter door sneltrein Herman, Nico en Tom opnieuw netjes in stelling werd gebracht. Waarvoor dank, want zonder locomotief wordt zo’n verslag snel een wandeltocht.
Alsof dat nog niet genoeg was, kregen we daarna ook nog de Muur van Tielrode en de Kerkstraat voorgeschoteld. Vooral die laatste mocht gerust het label “renovatie van de benen” krijgen. Klein op de kaart, groot in de kuiten.
De baankapiteins deden opnieuw hun werk met verve. Deze keer waren er geen middelvingers, helmgeklop of andere vormen van creatieve wegcommunicatie nodig. De signalisatiebordjes deden hun werk en het peloton bleef mooi samen. Strak geregeld dus.
Na de finale richting thuisbasis werd er deze keer niet gestopt in Café Sonneke. Nee, het ging in rechte lijn naar Polder Noord, waar geen gewone aankomst wachtte, maar een heuse biergarten met live orkest en bratwurst. Herstelvoeding op z’n Duits, zeg maar.
En alsof dat nog niet genoeg was: Geoff was jarig. Hij kreeg een privé-lied van de band en trakteerde met een overvloed aan hapjes. Sterk gereden, sterk georganiseerd en nog sterker afgesloten.
Kortom: een renovatierit met mooie wegen, veel schaduw, drie vrije stukken, blauwe tornado’s, venijnige klimmetjes, een bevoorrading bij DAF, goed werk van de baankapiteins, een ingetogen moment in Buggenhout en een finale met bratwurst en biergarten-allures.
Merci Geoff en Nico voor de organisatie, merci Geoff voor de traktatie, en merci aan de sneltrein Herman-Nico-Tom om de reporter terug uit de achtergrond te halen. Tot de volgende!
Met vriendelijke groet,

Michaël Buytaert